
Nie jest poradą inwestycyjną, rekomendacją ani twierdzeniem, że ktokolwiek faktycznie siedzi w ciemnym pokoju i steruje rynkiem przy pomocy worków z pieniędzmi.
Ale skoro mamy piątek, to chociaż miało być poważnie - o Fortinet i cybersecurity - to będzie niepoważnie o krachu i tym kiedy nadejdzie, albo raczej kiedy nie nadejdzie. Fortinet nie ucieknie. Bo w kontekście krachu największym pytaniem 2026 roku nie jest:„Czy AI to bańka?” Tylko: „Komu zależy, żeby ta bańka jeszcze nie pękła?”
I oto z odpowiedzią na horyzoncie jadą trzej jeźdźcy rynkowej-apokalipsy:
SpaceX. OpenAI. Anthropic.
Tak, wiem. Apokalipsa zwykle ma czterech jeźdźców.
Czwarty też jest. Ten jeździec to absurdalne ilości pieniędzy wrzuconych w tę trójkę przez bardzo bogate, bardzo wpływowe i bardzo ważne osoby - zarówno fizyczne, jak i prawne. Fundusze, banki, sovereign wealth funds, Big Tech, miliarderzy, o których nikt nigdy nie słyszał i tacy, o których słyszeli wszyscy, słowem cała finansowa arystokracja XXI wieku, która bardzo chciałaby zobaczyć zwrot z inwestycji, zanim retail powie "sprawdzam!".
Jeździec pierwszy: SpaceX
SpaceX to nie jest zwykła spółka. To religia dla ludzi, którzy lubią rakiety, satelity, terraformację Marsa i wysokie zakłady o to, czy Musk jest szaleńcem czy geniuszem. Kiedy SpaceX wejdzie na giełdę przy wycenie liczonej w bilionach dolarów, to nie będzie zwykłe IPO. To będzie IPO, które od razu zapuka do S&P 500, NASDAQ-100 i Magnificent 7 (a może Magnificent 10?). To będzie test tego, czy rynek publiczny nadal chce kupować przyszłość w opakowaniu premium.
Nie dostaniemy tylko kolejnej spółki kosmicznej. Dostaniemy opus magnum Elona, Starlinka, kopalnie diamentów na asteroidach, orbitalną dominację i obietnicę dywidendy w ziemniakach hodowanych na Czerwonej Planecie - a jeden taki ziemniak, przy niższej grawitacji, będzie pewnie wielkości arbuza.
Jeździec drugi: OpenAI
OpenAI to już nie startup. W zasadzie nigdy nim nie był. Od organizacji non-profit do organizacji givemefuckinprofits! w dekadę! OpenAI to zbiorowa psychoza całego rynku AI. Jeśli OpenAI jest warte na dzień dobry te bilion dolarów, to CAPEX hyperscalerów ma sens. Nvidia ma sens. AMD ma jeszcze większy sens. Smallcapy robiące pamięć i optykę mają największy sens. Data center - również te SapceXowe na orbicie - mają sens. Półprzewodniki, superprzewodniki, hiperprzewodniki, nadprzewodniki i teleportniki mają sens. Kupowanie SanDisk przy kursie $2000 ma sens. Tracenie wody na chłodzenie tego wszystkiego ma sens. Kable, prąd, transformatory i wszyscy bohaterowie drugiego planu z narracji BOLT też mają sens. Nawet portfel IKE z dwóch ETF: na NASDAQ i semiconductors ma sens.
Jeśli OpenAI nie jest warte bilion dolarów, to obrzydliwie bogate i obrzydliwie wpływowe osoby - znów: zarówno fizyczne, jak i prawne - będą musiały odpowiedzieć sobie na bardzo niemiłe pytanie:
„Przepraszam, ale czy my właśnie spaliliśmy miliardy dolarów na bardzo drogi gadżet edukacyjny?”
A nam biednym ciułaczom zostanie przeżyć historyczną korektę (eufemizm na bardzo szybką utratę pieniędzy).
Jestem przekonany, że tego pytania nikt z nich nie chce słyszeć. Zwłaszcza, że wyspa na której mogliby sobie je osłodzić oficjalnie jest już zamknięta.
Jeździec trzeci: Anthropic
Anthropic to ten jeździec apokalipsy z najlepszym PR. Nie krzyczy, jaki jest wspaniały. Nie robi miny, jakby właśnie sprzedawał Pentagonowi Wasze czaty o tym, czy 15 cm to dużo albo jak się pozbyć opryszczki. On pokazuje, że AI to cały rynek. Nie monopol, konkurencja. Co najmniej trzy świetne modele, kilka słabszych i Grok. A no i jeszcze legendarne AI z Chin, któremu serwery wywala w dniu debiutu a okazują przepisanym Anthropiciem sprzed 18 miesięcy z lepszą ekonomiką tokenyzacji.
Antrophic to ten, który spokojnym głosem mówi: “Rozumiem Wasze obawy dotyczące Proroctwa Terminatora. Oto zrównoważona analiza w 12 punktach.” A w szafie trzyma Mythosa, którego imię brzmi jak ostateczny złol z Avengersów.
Podobnie jak OpenAI nie jest niebezpieczny dlatego, że zabierze Wam pracę. Jest niebezpieczny dlatego, że kupa kasy została w nim utopiona i nie można pozwolić, żeby się zmarnowała, zanim ulica dokończy robotę.
I teraz wchodzi teoria spiskowa
Nie taka klasyczna, z jaszczurami, iluminatami i Lucyferem ukrytym pod piramidą na jednodolarówce. Nie taka, gdzie nienazwani, ale wszystkim wiadomi „Tamci”, ustalają, jak nas zniewolić. Raczej taka, w której nikt nie musi niczego ustalać, bo wszyscy mają ten sam biznes:
Dowieźć prawdopodobnie największą euforię w historii - przy której bańka tulipanowa kto wie może okaże się konserwatywną lokatą - do momentu wyjścia z inwestycji.
Banki chcą opłat z IPO i spłaty pożyczek.
VC chcą się zcashować.
Prywatni inwestorzy chcą płynności.
Hyperscalerzy chcą pokazać, że AI CAPEX to inwestycja, a nie palenie pieniędzy akcjonariuszy w wielkim piecu z logo Nvidii.
SoftBank chce, żeby most z pożyczonych pieniędzy doprowadził go na drugi brzeg, a nie w przepaść. JP Morgan, Goldman Sachs i inni tacy tacy też tego chcą bo to oni pożyczali pieniądze SoftBankowi.
Wyobrażam sobie te nieprzespane noce Altmana i jego inwestorów, gdy w lutym-marcu rynek zaczął im wpadać w techniczną bessę przez taką geopolityczną "pierdołę" jak blokada cieśniny Ormuz.
To nie musi być spisek w rozumieniu: „robimy to po to, żeby Was wydoić”. To może być po prostu: „Jak giełda teraz jebnie, to nam się Excel nie spina.”
Wystarczy, że wystarczająco dużo bardzo bogatych osób - fizycznych i prawnych - patrzy na tę samą komórkę w arkuszu i ma z tyłu głowy: „Nie dopuścić do krachu przed debiutem.”
IPO Put
Nazwijmy to roboczo: IPO Put. Nie jest to pochodny instrument finansowy. Nie postawicie na niego w aplikacji brokerskiej. Nie da się go kupić na XTB. Nie ma tickera. Ale może działać jako miękki mechanizm rynkowy. Jeżeli w kolejce stoją największe IPO w historii, to wielu graczy ma jeden prosty interes: dowieźć euforię.
Nie do rozsądnej wyceny.
Nie do uczciwego price discovery.
Nie do spokojnej analizy DCF.
Do sprzedaży.
W międzyczasie Trump naciska na SEC, żeby zmienić sprawozdawczość na półroczną i skrócić czas przygotowania IPO do pół roku. Przypadeg? Nie sondze. Spieszy im się, skurwolom.
Bo smart money nie inwestowało w prywatne rundy po kosmicznych wycenach - albo nawet bez wycen, tylko z kapelusza i na wiarę - po to, żeby później z pokorą słuchać, jak ulica mówi:
„Panowie, świetna apka. Naprawdę super się z nią gada o płaskiej ziemi i plandemii, ale my tego nie kupujemy. Dopiero co Amazon jebnął 90%. Oracle jest pennystockiem a Wy nam tu chcecie jakiś OpenAI za 1,5 biliona sprzedać?”
Nie. Smart money potrzebuje momentu, w którym ulica uwierzy, że właśnie otwiera się brama do przyszłości. Momentu, w którym inwestor detaliczny nie będzie kupować akcji, tylko bilet na rakietę, udział w rewolucji i prawo do opowiadania przy transhumanistycznym grillu, że:
„jest w AI-Trinity (Alphabet, OpenAI, Anthropocene) od samego debiutu dwóch megakapów”.
Dopiero jak ulica to kupi, można będzie odetchnąć.
VC dostaną exit.
Banki dostaną spowrotem pożyczone miliardy.
Wcześni inwestorzy dostaną realizację zysków.
Narracja dostanie wolne.
Ulica dostanie prospekt emisyjny i wykres, który jeszcze przez parę sesji powinien iść na północ.
A potem?
Potem c’est la vie. Niech efektywny rynek robi swoje. Niech kompresuje wskaźniki. Niech weryfikuje marże. Niech bada FCF. Niech liczy wartość wewnętrzną. Niech porównuje CAPEX z przychodami. Niech sobie przypomni, że od euforii do paniki jest jeden krok.
W tym sensie IPO Put nie polega na tym, że ktoś magicznie zatrzyma bessę, dopóki ulica nie zapłaci czwartemu jeźdźcowi za trzech wyżej opisanych.
Polega raczej na tym, że bardzo duzi gracze mają bardzo dużo do stracenia jeśli trend zmieni się jutro a indeksy polecą o 30% albo więcej w parę tygodni.
A po IPO? Po IPO niech indeksy, fundusze, ETF-y i drobni inwestorzy odkrywają, ile ta narracja naprawdę była warta. Komoutery kwantowe wjadą narracyjnie dopiero za pięć lat a do tego czasu ulica zapomni o katAIstrofie.
Co to oznaczałoby dla zwykłego inwestora?
Nie to, że trzeba wszystko sprzedać. Nie to, że trzeba wszystko kupić. I nie to, że bankierzy z Wall Street mają przełącznik „flashcrash mode on-off”.
Oznacza tylko tyle, że w 2026 roku rynek AI może być mniej rynkiem, a bardziej sceną przed wielkim finałem. Werbel przyspiesza, światła szaleją, adrenalina rośnie, kursy biją rekordy. Ludzie wykręcają 15%, 20%, a są niby i tacy co mają 60% w miesiąc.
Brzmi zbyt pięknie, żeby było prawdziwe?
Może jest zbyt piękne, żeby było prawdziwe?
Na scenie: rakiety, chatboty, data center, półprzewodniki, roboty, które pogonią dziki w Warszawie i zrobią Ci dobrze, gdy akurat partner albo partnerka będą w delegacji, do tego biliony dolarów i PowerPointy w rozdzielczości 8K.
Za kulisami: kredyty pomostowe, underwriterzy, fundusze VC, inwestorzy strategiczni i wszyscy ci, którzy bardzo chcieliby odzyskać swoje pieniądze.
A inwestor indywidualny?
Inwestor indywidualny powinien pamiętać jedno: jeśli wszyscy najwięksi gracze mają interes, żeby bal trwał, to bal może potrwać dłużej, niż rozsądek podpowiada, ale jak już się skończy, kac może przekroczyć najgorsze oczekiwania.
Bo w tej teorii spiskowej najważniejsze pytanie nie brzmi: “Czy AI zmieni świat?” Tylko: “Czy właśnie kupujemy przyszłość, czy finansujemy komuś wyjście z inwestycji?”
Miłego piątku.
Akcjonariusz
PS
Ostatnio coraz częściej porównuje się stan obecny do szczytu bańki dot.com. Mi przyszło do głowy jeszcze jedno porównanie, o którym dziwnie nie przeczytałem w żadnym serwisie związanym z Wall Street.
To porównanie to właśnie IPO. Bo 1999 rok to nie był tylko rok, w którym ludzie odkryli nagle, że można dodać „.com” do nazwy spółki i od razu włączać drukarkę do pieniędzy. To odkryli parę miesięcy wcześniej. To był rok, w którym rynek IPO zamienił się w rzeźnię dla ulicy i bankomat dla tych, którzy weszli wcześniej.
Spółki internetowe wchodziły na giełdę jedna po drugiej. Niektóre miały technologię. Niektóre miały klientów. Niektóre miały nawet - o zgrozo - przychody. CISCO? Bardzo, bardzo sensowna spółka. Straty kursowe odrobiła dopiero kilka lat temu. Większość miała stronę internetową na poziomie licealisty z mat-inf AD 2002, stratę netto i biznesplan, z którego wynikało, że za chwilę przejmą globalny handel, komunikację, logistykę, edukację, randkowanie, karmienie kota i sens życia.
A rynek to kupował. Nie analizował. Kupował. Bo przecież Internet miał zmienić świat.
I wiecie co? ZMIENIŁ. Internet naprawdę to zrobił. Inaczej nie czytali byście dzisiaj wypocin randomowego typa na Facebooku.
Tylko że najpierw do 2002 roku zmienił poziom NASDAQ o jakieś 70% w dół. I to jest najbardziej zdradliwe w bańkach. Ich fundamentalna teza często jest prawdziwa. Wiele cebulek tulipanów, za które Holendrzy oddawali cały majątek, to naprawdę były wyjątkowo piękne kwiaty. Kolej żelazna naprawdę zrewolucjonizowała to jak podróżujemy. Transport lotniczy również. Internet okazał się przełomem ery informacji. AI też jest przełomem nowej ery.
Rakiety, modele językowe, data center, roboty i automatyzacja naprawdę zmienią gospodarkę. Naprawdę zmienią to jak żyjemy. ALE.
Nie mówię, że ta hossa potrwa dopóki ktoś Wam sprzeda akcje SpaceX, OpenAI i Anthropic.
Ale ta hossa potrwa dopóki ktoś Wam sprzeda akcje SpaceX, OpenAI i Anthropic.
Anthropic pewnie sam kupię, tylko już po wszystkim. Przy P/E mniejszym niż 29. Realne już w 2028 roku więc nie wpadajcie w FOMO. Niech pelikany łykają IPO.
To nie jest porada inwestycyjna. To nie jest próba zostania dyżurnym przepowiadaczem krachów. To nie jest analiza makroekonomiczna bo analizuję spółki nie rynki. To luźne przemyślenia przy piąteczkowym piwku i grillu i tak je traktujcie.
- Oryginalny post z 8 maja 2026
