Według danych krążących po serwisach informacyjnych dzienna aktywność rebalancingu w amerykańskich lewarowanych ETF-ach miała osiągnąć ok. 50 mld USD i odpowiada za ok. 1,6% wolumenu futurwa na S&P500.

I co z tego?

Leveraged ETF, np. 2x albo 3x, ma dostarczyć wielokrotność dziennego ruchu indeksu. Dlatego fundusz musi codziennie aktualizować swój skład. Rynek rośnie. Fundusz musi zwiększyć ekspozycję. Rynek spada. Fundusz musi sprzedawać.

Czyli po ludzku: po wzrostach dodają gazu na koniec sesji, po spadkach dociskają hamulec, a pasażerowie myślą, że to przecież normalne w autobusie prowadzonym przez kierowcę po energetyku z amfą.

SEC od lat ostrzega, że leveraged i inverse ETF-y to produkty dzienne, używające m.in. swapów, futures i innych instrumentów pochodnych. Ich wyniki w dłuższym terminie mogą mocno odbiegać od prostego „2x indeks” albo „3x indeks”, zwłaszcza w zmiennym rynku.

Problem zaczyna się, gdy ta zabawa staje się zbyt duża dla rynku. Dzisiaj, przy ok. 50 mld USD dziennego rebalancingu, to jeszcze nie jest “the roof is on fire” bardziej pudełko zapałek na stacji benzynowej.

Ale jeśli tempo wzrostu miałoby się utrzymać ja dotychczasowym poziomie to przy 200 mld dziennie mielibyśmy już ok. 6,4% wolumenu futures na S&P 500 a przy 800 mld ok. 25,6%. Przy dalszym czterokrotnym wzroście na półroku to się dzieje w lipcu 2027.

Za 800 mld dziennie mamy rynek, w którym ogromny mechaniczny obrót pojawia się codziennie na koniec sesji dajac turbo doładowanie w tym samym kierunku co ruch cenowy. Robi się spirala: rynek spada → ETF-y muszą sprzedawać → futures spadają → dealerzy hedżują → zmienność rośnie → fundusze redukują ryzyko → rynek spada jeszcze bardziej. To nie musi wywołać bessy samo z siebie ale może zamieniać zwykłe korekty w “inwestorzy tracą bardzo dużo pieniędzy bardzo szybko”.

To ryzyko jest szczególnie istotne, jeśli leverage ETFy koncentrują się tam, gdzie rynek już jest zatłoczony: AI, semiconductors, Nasdaq, mega-cap tech leveraged ETF-y.

Reuters pisał niedawno, że aktywa amerykańskich lewarowanych produktów giełdowych prawie podwoiły się do ok. 200 mld USD w I kwartale, napędzane produktami technologicznymi i półprzewodnikowymi. Ten sam tekst wskazywał, że rosną koszty finansowania pozycji lewarowanych, a wartość finansowania akcyjnych pozycji lewarowanych przez repo przekroczyła 220 mld USD.

To nie znaczy: „sprzedaj wszystko i uciekaj do piwnicy”. To znaczy: nie myl płynności w hossie z płynnością w panice.

CME podawało, że w maju 2026 r. equity index futures miały średni dzienny wolumen ok. 8 mld kontraktów, a sam E-mini S&P 500 ok. 1,5 mln kontraktów dziennie. To ogromny rynek. Ale ogromny wolumen dzienny to nie to samo, co nieskończona głębokość popytu o 21:55 czasu polskiego, kiedy wszyscy naraz muszą zrobić to samo. Najważniejsze pytanie w takim momencie będzie: kto dostał margin call i ile musi sprzedać przed końcem sesji?

Trzeba mieć świadomość, że jeśli lewarowane ETF-y będą dalej rosły w takim tempie, to korekty mogą być gwałtowniejsze, mniej fundamentalne a bardziej automatyczne.

Dlatego w portfelu lepiej mieć: gotówkę,
ustalone poziomy DCA, brak dźwigni na dźwignię i plan działania zanim rynek zacznie się sam nakręcać. Bo kiedy zacznie, będzie już późno na posty w stylu: “dolaczego US100 tak leci po sesji?”

Disclaimer: to nie jest porada inwestycyjna.

- Oryginalny post z 3 lipca