Namówił Warrena Buffetta na zakup 225 milionów akcji BYD po niewiele ponad dolarze za sztukę.

Buffett kręcił nosem. Munger naciskał. Do Resztę historii znacie. Z inwestycji za około 230 mln dolarów zrobiło się kilkanaście miliardów. Do dziś jest to jedna z najlepszych zagranicznych inwestycji Berkshire Hathaway.

Dlaczego o tym piszę? A propos SpaceX. Otóz kilka dni temu Chiny złapały rakietę. Dosłownie. Pierwszy stopień Long March 10B nie wylądował na nogach jak Falcon 9. Wleciał w ogromną siatkę rozpiętą na statku. Brzmi absurdalnie? Może. Ale jeśli jeszcze w tym roku ten sam booster poleci ponownie, to okaże się, że Chińczycy znaleźli własną drogę do rakiet wielokrotnego użytku.

I właśnie wtedy przypomniał mi się BYD. Gdzie dziś jest BYD chińskiego kosmosu? Mój bardzo wczesny research wygląda na razie tak.

LandSpace

Prywatny lider. Rakieta Zhuque-3. Stalnierdzewna. Metan. Dziewięć silników. Pierwszy lot orbitalny wykonany. Próba lądowania skończyła się widowiskową kulą ognia. Druga odbędzie się już w sierpniu. Jednocześnie spółka składa prospekt IPO na STAR Market i chce pozyskać około 7,5 mld juanów. Przychody są jeszcze symboliczne, zysk obiecywany dopiero na 2029 rok.

CAS Space

Ta spółka co łapie rakiety w siatkę jakby to były motyle nie zamierza patrzeć z boku. Składa prospekt niemal równolegle z LandSpace, chce pozyskać 4,18 mld juanów i również celuje w rentowność około 2029 roku. Wyścig trwa nie tylko o rakiety. Trwa również o to, kto zostanie pierwszą publiczną chińską spółką kosmiczną.

Goldwind

I tutaj robi się naprawdę kontrariańsko. Producent turbin wiatrowych. Co on robi w takim zestawieniu? Jego spółka zależna posiada 4,14% udziałów w LandSpace.

Rynek zareagował natychmiast. Cztery sesje wzrostów przez siedem dni po samej akceptacji prospektu IPO LandSpace’a. To jest klasyczny wejście od kuchni. Kiedy główne drzwi są jeszcze zamknięte, kapitał zawsze próbuje wejść oknem.

A teraz coś, co moim zdaniem jest ważniejsze od samego IPO.

Popyt. Konstelacje Guowang i Qianfan muszą wynieść około 10% swoich satelitów do końca 2026 roku, jeśli nie chcą ryzykować utraty przyznanych częstotliwości.

Na rakietach jednorazowych ekonomicznie to po prostu się nie spina. Ktoś będzie musiał wozić tysiące satelitów.

Regularnie. Tanio. Inajlepiej na chińskiej rakiecie. Czy to oznacza, że znalazłem kosmiczne BYD? Absolutnie nie. Na razie robię dokładnie to, co zrobił Munger kilkanaście lat temu. Patrzę. Zbieram firmy. Buduję watchlistę.

Bo jeśli za dziesięć lat okaże się, że któraś z tych spółek rzeczywiście była chińskim BYD sektora kosmicznego, to wtedy wszyscy będą zgodnie twierdzić, że było to oczywiste. A było? To zapytajcie się sami gdzie jeszcze czytaliście taką tezę?