
Jest spadek kursu? Oczywiście. Jest rynek, który przestał wierzyć? Jak najbardziej. Są analitycy, którzy spisują ją stratę? A i owszem.
Przedstawiam Wam spółkę z mojego watchlistu czyli Oracle, który obserwuję jakoś od kwietnia i coraz bardziej mnie przekonuje.
Oracle jeszcze niedawno wyglądał jak stary, bogaty dziad od baz danych. Taki, co siedzi w enterprise IT, pije czarną kawę, kasuje abonamenty i opowiada młodym SaaS-om, że kiedyś software sprzedawało się z pudełka, a nie online a młodzi pytają “dziadku a co to był floppy disk”? (Btw floppy kto będzie pamiętał DRAM, NAND i inne takie za 5-10 lat?
A teraz ten dziad założył kask, wszedł na plac budowy i powiedział:
„Dobra, dzieciaki. Budujemy AI-fabrykę.”
I teraz mamy najczystsze pytanie z serii Kontrariański top albo flop:
czy Oracle właśnie buduje nową krzywą wieloletniego wzrostu sprzedaży, czy najdroższy parking dla GPU w historii kapitalizmu?
Bo liczby są jednocześnie piękne i obrzydliwe.
Z jednej strony Oracle pokazał, że popyt nie jest AIową halucynacją. W Q4 FY2026 przychody kwartalne wzrosły o 21% do 19,2 mld USD, cloud revenue wzrosło o 47%, a sama Cloud Infrastructure, czyli IaaS, urosła o 93%. Za cały FY2026 przychody wyniosły 67,4 mld USD, a RPO, czyli zakontraktowane przyszłe przychody, dobiło do 638 mld USD, rosnąc o 363% rok do roku. To nie jest „AI w prezentacji”. To jest kolejka klientów pod drzwiami fabryki.
Z drugiej strony żre kapitał jak smok owieczkę od Szewczyka Dratewki.
Oracle miał rekordowy operating cash flow 32,0 mld USD, ale free cash flow za FY2026 wyniósł minus 23,7 mld USD, bo capex doszedł do 55,7 mld USD. Spółka zaciągnęła w tym roku kupę długu, a w 2027 spodziewa się kolejnej takiej kupy.
Reuters dorzucił do pieca jeszcze więcej benzyny: Oracle mówi o capexie FY2027 do 95 mld USD, z czego około 70 mld USD ma być własnym capexem, a 20–25 mld USD ma zostać zwrócone przez klientów. CFO ostrzegła też, że gross margins „step down”, bo spółka rozkręca projekty data center. Czyli: popyt jest, backlog jest, ale rachunek za budowę wygląda jak faktura za Gwiazdę Śmierci.
I właśnie tu wjeżdż Fisher, cały na biało, tylko z kalkulatorem zamiast konia.
Bo omawialiśmy już Fisherowski moment kupna: pojawia się nowa technologia, rynek najpierw dostaje erekcji, potem widzi capex, EPS i cash flow zaczynają wyglądać brzydko, kurs spada, wszyscy mówią, że zarząd przesadził, a inwestor ma sprawdzić, czy to faktycznie przepalanie pieniędzy, czy budowa zdolności do wieloletniego wzrostu sprzedaży.
Oracle jest jeszcze bardziej podręcznikowy niż omówiona wczoraj Meta.
Wszyscy zaczynają mówić o błędach zarządu. S&P ścięło rating Oracle z BBB do BBB-, czyli jeden stopień nad śmietnikiem, wskazując, że rosnący biznes AI infrastructure osłabia dotychczasowy profil ryzyka, a skala inwestycji potrzebnych do rozbudowy AI została wcześniej niedoszacowana.
Czyli narracja brzmi: “Oracle przesadził. Oracle za bardzo się zadłuża. Oracle goni Microsoft i Amazon bez ich bilansu. Oracle buduje AI-fabrykę na kredyt. Oracle to może być świetna historia, ale akcjonariusze zaczynają pocić się w miejscach, o których kulturalny człowiek nie chce rozmawiać.”
I to jest właśnie powód, dla którego ta spółka nadaje się do tej serii. Kontrariański Top albo Flop.
Top jest prosty.
Jeśli RPO 638 mld USD zacznie zamieniać się w wysokomarżowy, powtarzalny przychód, Oracle może stać się jednym z największych beneficjentów capexowej rewolucji AI. Nie jako producent modeli. Nie jako social media. Nie jako wyszukiwarka. Tylko jako AI landlord, właściciel cyfrowej infrastruktury, którą inni muszą wynajmować, bo nie każdy może sobie zbudować elektrownię, data center i klaster GPU.
Oracle ma też coś, czego nie ma czysta spekulacja typu „mamy GPU i marzenia”. Ma stary biznes enterprise, bazy danych, aplikacje, klientów korporacyjnych i gigantyczną relację z IT dużych organizacji. To jest brzydkie, nudne, stare ale bardzo dochodowe.
W wersji top Oracle mówi rynkowi:
„Patrzycie na capex. A powinniście patrzeć na nową krzywą sprzedaży, która się rysuje.”
Flop też jest prosty.
Jeśli koszt kapitału zacznie rosnąć szybciej niż zwrot z AI-infrastruktury, Oracle nie będzie Fisherem. Będzie drogim eksperymentem lewarowanym. Telekomem ery AI. Jeśli marże okażą się zbyt niskie, jeśli klienci będą wymuszać zwroty, jeśli infrastruktura będzie wymagała ciągłego dokładania kapitału, a FCF pozostanie ujemny, to akcjonariusze mogą odkryć, że kupili nie fabrykę pieniędzy, tylko spółkę słusznie tanią.
Bo długi horyzont nie naprawia złej alokacji kapitału. Długi horyzont tylko daje więcej czasu, żeby błąd naprawić albo dać mu urosnąć do rozmiaru stadionu.
Werdykt
Na dziś Oracle to dla mnie Kontrariański top albo flop w najczystszej postaci.
To może być jeden z najbardziej dochodowych fisherowskich ZIG ZAG-ów oferowanych dzisiaj na giełdzie albo value trap.
Top, jeśli backlog zamieni się w rentowną, powtarzalną AI-infrastrukturę. W co osobiście wierzę a przecież inwestowanie fundamentalne to właśnie wiara.
Flop, jeśli Oracle okaże się firmą, która próbowała zostać Microsoftem, Amazonem i elektrownią naraz ale zapomniała, że długi trzeba spłacać.
Top albo flop. Dokładnie po to powstała ta seria.
- Oryginalny post z 10 lipca 2026
