
Taki biznes, który nie sprzedaje marzeń. Sprzedaje baryłki i brutalną prawdę o tym, że świat nadal działa na spalaniu nawet jeśli wiatraki rosną jak grzyby po deszczu.
W moim portfelu COP pełni rolę quality cyclical - robotnego konia w cyklicznej branży. Nie kupuje się go dlatego, że ropa zawsze będzie droga. Kupuje się go wtedy, gdy dobry producent jest przeceniany razem z cyklem, ale jego bilans, koszty i dyscyplina kapitałowa nadal trzymają się kupy.
Pierwsze wejście było w marcu, przy cenie trochę ponad 123 USD. Uczciwie: timing nie był idealny a decyzja wynikała z mojej sekcji AVUSa. Cena nie dawała wtedy asymetrii. Dlatego karta pozycji mówiła jasno: trzymamy, ale nie dokładamy, dopóki kurs nie wejdzie w pasmo 100–105 USD.
No i właśnie wszedł.
COP spadł poniżej 105 USD, ropa oddała część premii geopolitycznej, a teza fundamentalna nie została złamana. Nie widzę tu „spółka umiera”, tylko raczej „rynek przypomniał sobie, że cykliczne spółki są cykliczne”. Szokujące odkrycie, którego dokonanie wciąż jeszcze przed wieloma inwestorami w semi.
Zgodnie z założeniami karty pozycji zwiększyłem więc pozycję o zaplanowaną transzę w paśmie 100–105 USD.
To nie jest all-in. To nie jest zakład, że ropa jutro leci na 150 USD. To nie jest modlitwa do WTI.
To jest zwykłe, nudne wykonanie planu: dobra spółka, cykliczna branża, spadek do wcześniej ustalonej strefy, brak uszkodzenia tezy, dokładka zgodnie z planem.
W świecie, w którym inwestorzy potrafią kupować spółkę +40% po wynikach, bo „jest momentum”, a sprzedawać -20%, bo „coś chyba nie działa”, ja próbuję robić coś innego: czytać własne notatki i się do nich stosować. Jest to kolejna spółka z mojego portfela z etykietą wybitna spółka w uczciwej cenie.
Nie poradca. Nie guru. Akcjonariusz.
- Oryginalny post z 30 czerwca 2026
