
Ilustracja wygenerowana przez AI
Cztery miesiące temu otworzyłem pozycję na Fortinecie. Dziś jest +100%.
Tak, wiem. Też nie cierpię ludzi, którzy zaczynają post od chwalenia się wynikami. Dajcie mi chwilę. Zaraz się zrehabilituję. Bo ten post nie jest o Fortinecie. To premiera nowej tezy inwestycyjnej. Nazywa się AI-EGIS.
Fortinet był tylko zwiadowcą, którego wysłałem przed główną armią, zanim jeszcze umiałem tę armię nazwać. I nie, nie dlatego zrobił +100%, że umiem przewidywać przyszłość. Po prostu jedna z moich hipotez zaczęła materializować się szybciej, niż sam zakładałem.
BOLT buduje ciało. AI-EGIS buduje układ odpornościowy. Stali czytelnicy NovaAIdea znają już BOLT. To prąd, sieci, chłodzenie, transformatory, miedź, stal i cała fizyczna infrastruktura sztucznej inteligencji.
Rynek pokochał tę historię. Data center. Hiperskalerzy. Energetyka. Wszystko, co pomaga AI działać. Ale każda historia o budowie imperium ma drugi akt. W pierwszym budujesz miasto przyszłości. W drugim orientujesz się, że zostawiłeś otwarte bramy, a po okolicy chodzą bandyci z autonomicznymi narzędziami do włamań.
AI-EGIS jest właśnie o tym drugim akcie. To teza o cyberbezpieczeństwie jako warstwie infrastruktury AI. Nie jako “wydatku IT”, który CFO może obciąć przy następnym budżecie. Jako elemencie infrastruktury krytycznej. Tak samo niezbędnym jak prąd czy chłodzenie.
Mechanizm jest prosty i niestety mało optymistyczny. AI obniża koszt ataku. Szybszy rekonesans. Tańszy phishing. Automatyczna analiza podatności. Więcej ataków na większą liczbę celów przy znacznie niższym koszcie.
Nie w hollywoodzkim stylu “haker w kapturze wyłącza Pentagon”. Nudniej. Realistyczniej. Znacznie gorzej. Każda rewolucja technologiczna tworzy nową klasę zwycięzców. Kolej budowała producentów stali. Internet budował platformy. AI może zbudować również producentów tarcz.
Firmy będą musiały skracać czas reakcji. Regulatorzy już to przyspieszają. W Europie dyrektywa NIS2 obejmuje 18 sektorów infrastruktury krytycznej i zamienia “dobrze byłoby mieć” w “musicie to mieć”. A kiedy wydatek przestaje być uznaniowy, robi się naprawdę ciekawie inwestycyjnie.
Część, w której chwalę konsultantów. Trzymajcie się czegoś. Najciekawszy sygnał tej tezy nie przyszedł od spółki z “cyber” w nazwie. Przyszedł od Accenture.
Tak. Tego Accenture. Firmy, którą większość ludzi kojarzy z konsultingiem i PowerPointem, a która właśnie buduje jedną z najmocniejszych platform cyberbezpieczeństwa infrastruktury krytycznej.
Accenture wykłada ponad 4 miliardy dolarów na pakiet OT Cybersecurity: większościowy udział w Dragos oraz przejęcia runZero i NetRise.
OT to świat rur, turbin, sterowników, rafinerii, elektrowni i wodociągów. Świat, w którym awaria nie kończy się komunikatem “spróbuj ponownie później”, tylko komunikatem “nie ma prądu” albo “fabryka stoi”. Rynek OT Security jest dziś wart około 27 miliardów dolarów. Prognozy mówią o niemal 59 miliardach do 2031 roku.
Kiedy firma mająca tysiące klientów przemysłowych wykłada ponad 4 miliardy dolarów na taki segment, trudno uznać to za przypadek. Mam Accenture w portfelu. I teraz zakładam na chwilę kostium spekulanta. Jeżeli Dragos kiedyś trafi na giełdę, Accenture może okazać się właścicielem bardzo ciekawej opcji na jedno z najgorętszych IPO cyberbezpieczeństwa tej dekady. Duża gwiazdka. Nikt żadnego IPO nie zapowiedział. Transakcja nawet jeszcze się nie zamknęła. Ta “opcja” jest dziś w wycenie Accenture praktycznie niewidoczna. To nie jest teza inwestycyjna. To jest hipoteza. Ale właśnie takie hipotezy najbardziej lubię śledzić.
Bo czasami największe okazje rodzą się nie wtedy, gdy wszyscy już wiedzą, co się wydarzy, tylko wtedy, gdy rynek dopiero zaczyna zadawać właściwe pytania.
W kolejnym wpisie pokażę coś pozornie absurdalnego. Skoro Fortinet dał mi +100%, to dlaczego… nie dokupuję ani jednej akcji?
